( 1 ) اوّل : درّ صدف مهترى و شاه بيت قصيدهء سرورى ، تاج الدّوله و الدّين ، ملك الافاضل محمّد بن على - حرس اللّه قدره - كه از روى نسب و سبب فرزند اين خداوند است و فضل راكانى و هنر را جهانى است . دوّم : صدر اجلّ كبير علاء الدّين ، شرف الاسلام ، قرّة العين الوزراء ، ابو بكر بن شرف الدّين - أدام اللّه أيّامه و أسبغ عليه أنعامه - . سيّوم : استاد وقت ، امام مطلق و برهان حقّ ، ضياء الدّين ، قدوة العلماء ، منصور الباخرزى - حرس اللّه معاليه [ ( 7 ) ] - . چهارم : ميخ سكّهء فضل و فتوّت و ستون خيمهء لطف و ظرافت مؤيّد الدّين محمّد بن الاوحد لا زال فريد الدهر و وحيد العصر ، در هر نوعى كه بازجويى او را آن نوع بيامدست گويى او را . پنجم : مجنون ليلى هنر و عروهء غفر أخر و مكين الدّين سيد الافاضل ، حبشى بن المظفّر التايبادى . ششم : مختومهء ختامهء مسك ، صورت لطف و وقار ، جوهر حلم و ثبات معدن علم و حيا ، كان اعتماد و وفا ، كمال الدّين ، أفضل الكتّاب و ملكهم ، افتخار الافاضل ، و سيّدهم كه قطب اين فلك و جبرئيل اين ملك است . [ 3 الف ] جانش به هواى خواجه‌اى آكنده * در پيش همه‌ى جهان سپر [ ( 8 ) ] افكنده چون روزى فاضلان بىثروت [ ( 9 ) ] * صيتش به همه‌ى جهان پراكنده و در اين نوبت جماعتى از مرسومان اين خدمت چون اشرف الدّين اختيار الكتّاب و الكفاة - دام علوّه - و عماد الدّين شهريارى - رحمه اللّه - و افاضل و اماثل ديگر كه بر شمردن اسامى و اوصاف ايشان به تطويل انجامد غايب بودند . [ ( 10 ) ] گاه‌گاه شبى در اثناى اين حالت امام كمال الدّين - كه مطوّق حمامات اين آشيانه و مقدّم سدنهء اين آستانه است - حكايتى از كتاب فتوح كه احمد بن اعثم الكوفى [ ( 11 ) ] - رحمه اللّه - تأليف كرده است برخواندى و عقلها در آن فصاحت و بلاغت خيره ماند و از آن غرايب و عجايب و تقلّب حال و انقلاب احوال عالميان حيران گشت . بر لفظ گوهربار آن

--> [ ( 7 ) ] ب . خ . : مغالبه [ ( 8 ) ] خ : سر [ ( 9 ) ] ب . : بى سر و پا [ ( 10 ) ] ل . ت . م ش . چ . : از « و در قصايدى كه . . . غايب بودند » حذف شده است . [ ( 11 ) ] چ : در سال دويست و چهار .